HollandSwimming Nieuws

Stop
Play
Geschreven door Administrator    dinsdag, 23 mei 2006 12:25    PDF Afdrukken E-mail
Zwemlog Guido

                       

 

Mijn naam is Guido Robertz, 23 jaar oud, 5e jaars  student sport management (je moet er goed de tijd voor nemen!). Op dokters advies (platvoeten, slechte rug, etc) ben ik gaan zwemmen.

 

Van Guido Robertz verschijnt vanaf  23 mei zijn eerste bijdrage als webloggende zwemmer. Guido is daarmee een waardig opvolger van Mike van der Zanden, die op verzoek van Hollandswimming.com een paar dagen een zwemlog bij hield. Guido is bij voorbaat ( vinden wij) een opmerkelijk persoon omdat hij een jaar lang bij een Amerikaans Highschool swimteam heeft gezwommen.  

 

                                       guido Robertz

 

Guido zijn eerste zwemclub was de Blauwe Schuur in Rhenen, daarna VZC Veenendaal waar hij zijn eerste jeugd NK’s zwom. Na de HAVO ging Guido  een jaar naar Amerika gegaan, waar hij uit kwam voor een high school swimteam. Een erg leuke en leerzame ervaringm, vindt Guido. Na dat jaar ging hij sport-management studeren in Tilburg en zwemmen bij MNC in Dordrecht. 

 

Sinds februari 2006 zwemt hij  bij TRB-RES in Tilburg waar hij hett erg naar z'n heeft. Volgende maand hoopt Guido Robertz zijn bachelor diploma sport management te halen.

 

 

                         

 

 De laatste Guiddo zondag 28 mei

Het volgende bericht las ik op nu.nl :“AMSTERDAM - De particuliere afkickkliniek Smith&Jones in Amsterdam begint in juli met de behandeling van gameverslaafden waarbij de patiënten dag en nacht in de instelling verblijven.”Je denkt eerst aan een goede 1 april grap. Het is toch echt al bijna juni. Maar het schijnt toch echt voor te komen. De volgende passage uit het stuk is nog lachwekkender:“Een van hen was Tim (21). Op aandringen van zijn ouders voerde hij bij Smith&Jones een intakegesprek voor zijn cocaïnegebruik. Hij mocht niet meer weg. "Hij is nu vijf dagen clean van zowel coke als games, maar het valt hem zwaar. Toen ik hem zei dat hij zijn Gameboy niet mee mocht nemen, begon hij te huilen", aldus Bakker. “ Dat is toch echt een totaal andere wereld waar de meeste zwem(sters)mers in leven.

Zo blijken er wel meer totaal andere werelden te zijn, waar ik dus totaal geen weet van had. Er schijnen dus ook complete virtuele werelden te zijn, die zich bevinden op het internet. Laatst las ik ook nog zo’n bericht over een jongen die zelfmoord had gepleegd omdat zijn virtuele wereld in elkaar was gestort door een kraak van een vriend. Toch een beetje de realiteit uit het oog verloren denk ik dan.  Het is natuurlijk wel wat naïef om alles vanuit het perspectief van mijn eigen wereldje te bekijken. Toch sta je soms wel eens versteld van hoe mensen leven. Ik kan me ook nog een anekdote herinneren van een zakenman die werkte bij Goldman & Sachs in Engeland. Deze befaamde financiële instelling staat bekend als de top-notch van alle financiële instellingen. Een werkweek van minimaal 80 uur is eerder regel dan uitzondering. Zo was er ook een zakenman die ’s avonds laat nog enkele zaken in orde wilde maken. Hij zocht nog een overzicht van bepaalde gegevens. Het was echter zo’n puinhoop op z’n bureau, hij kon het maar niet vinden. Na enkele minuten zoeken, kwam hij een bij toeval fax tegen waarop hij werd gefeliciteerd met de geboorte van z’n zoon, die ’s ochtends geboren was.  

Zwemmers leven op hun manier toch ook in hun eigen wereldje. Voor veel (top)zwemmers is het niet meer dan normaal dat ze vanaf hun 16de 6 á 7 keer in de week trainen. Dit houden ze, schat ik, gemiddeld 6 tot 8 jaar vol. Dat betekent 6 tot 8 jaar lang alleen maar trainen. Bij m’n studentenroeivereniging ben je een redelijke held wanneer je langer dan 4 jaar in wedstrijdtraining blijft. De meeste studentenroeiers zijn na 2 jaar toch wel gestopt. Ik heb me laten vertellen dat sommige leden van verschillende corporale studentenvereniging de eerste vier jaar een beetje aanklooien en voornamelijk feesten om vervolgens toch eindelijk serieus te gaan studeren. Ook mooi… Tja, ieder z’n meug. Ik ga een einde breien aan m’n laatste swimlog. Ik vond het leuk om te schrijven en wens Rob veel succes met z’n website en andere activiteiten. Mocht u zich nou afvragen hoe mijn wereldje de komende drie jaar er uit zal gaan zien, dan kan ik u verzekeren, mijn wereldje zal weinig veranderen: sex, drugs and rock ‘n’roll!

 

 

Zaterdag 27 mei Aahhh wat een week, wat een week! Opgeteld heb ik: beetje geld verdiend, beetje gesport, met huisgenoten onzinnige discussies gevoerd en geluierd. Heerlijke week! Toch ben ik van plan om komende week weer wat actie te gaan ondernemen. Sowieso wil ik aan m’n opdrachten gaan werken en wat bijverdienen met wat ‘hit and run’s’ (spreektaal voor dragen). En natuurlijk lekker sporten! Sterker nog, per 1 juni begint bij TRB weer het open water seizoen.  

Pak je vaseline er maar weer bij. Ik ben benieuwd wie er tijdens het open water seizoen voor een verrassing kan gaan zorgen. Welk talent zal zich dit seizoen aandienen? Vooral nu het open water zwemmen een meer serieuze plaats in de zwemwereld inneemt. Het is leuk om jezelf te kunnen meten op nationaal gebied, maar belangrijker is om je te kunnen meten op internationaal gebied. Vooral voor jonge talenten zijn deze internationale wedstrijden van groot belang. Ik ben van mening dat je groots moet denken; de beste van Nederland is tof, maar hoe verhoudt dit zich op internationaal gebied?

 En dan zijn we natuurlijk benieuwd naar de prestaties van Maarten van der Weijden. Ik heb er wel vertrouwen in. Het is jammer dat het open water zwemmen als Olympisch nummer voor Edith van Dijk te laat is gekomen. Maar ik weet zeker dat Maarten van zich zal laten horen tijdens de OS in Peking. Wellicht dat zich deze zomer meer kandidaten in de kijker voor Peking zullen zwemmen. Interessant is ook dat Grant Hackett er over nadenkt om mee te doen aan het open water zwemmen in Peking. 

Niet normaal eigenlijk wat voor een leven topsporters leiden. Onmenselijk haast. Als tennisser in Irak is het tegenwoordig zelfs levensgevaarlijk. Kennelijk is het in Irak not done om in een korte broek te tennissen. Jaja, het is maar goed dat Ome Bush voor democratie in Irak heeft gezorgd anders dan was het echt mis gegaan daar. 

 Het is maar een vreemde wereld. Je moet er ook niet te veel bij nadenken. Lachen! Lachen is gezond! Geloven is ook belangrijk. Het maakt me niet uit waar je in gelooft, geloof me! Ik ben katholiek opgevoed, maar ik kan nou niet zeggen dat ik me echt katholiek voel. Geloven in je zelf is veel belangrijker. Ik sprak laatst nog Danielle uit den Boogaard. Na haar opmars van vorig seizoen liep ze tegen een hardnekkige blessure aan, waar ze aan geopereerd is. Als iets klote is, dan zijn het wel sportblessures. Ik weet zeker dat ze sterk terug zal komen, omdat ik weet dat ze er in gelooft!  

En wat heb ik verder gisteren gedaan. ’s Middags had ik nog een hit and run in Tilburg. Nadat de kist de kerk in was geschouderd, gingen we in de koffiekamer, je raadt het nooit, koffie drinken. Deze momenten zijn, moet ik toegeven, toch wel de bron voor verschillende flauwe grappen in m’n swimlogs. Wanneer je nieuw bent in het dragersteam dien je ook een soort van ontgroening te ontgaan. De eerste keer dat ik moest dragen, werd me uitgelegd dat ik als ontgroening het graf moest delven samen met een echte grafdelver. “Guido, wij gaan koffie drinken, we zien je als je klaar bent wel weer terug.” Ondertussen stonden m’n alleraardigste collega’s gierend van het lachen om een hoekje te kijken of ik er in zou trappen. De grafdelver speelde het mooi mee. Wat een grafhumor dacht ik.

  Uiteraard ook nog even gesport gisteren. Het zwembad was dicht, in de regen hardlopen was ook geen optie. Dan maar naar het sportcentrum van de universiteit. Mooi om te zien, al die mensen die lekker aan het sporten zijn. Ik kreeg nog een briljant idee. Is het niet mogelijk om alle apparaten aan te sluiten op een soort van dynamo die dan alle bewegingen en kracht op slaat en om vervolgens elektriciteit te genereren? Is dit een heel rare gedachte? Ik heb zo’n vermoeden van wel… 

Later ’s avonds natuurlijk nog het Nederlands elftal bekeken. Ben benieuwd wat het gaat worden deze zomer. Ik hoop zo ontzettend dat Oranje de eindfinale haalt! We moeten er in geloven!

 

 

 

Vrijdag 26 mei  De dag begon vroeg voor mij. Om 7:20 ging m’n wekker. In eerste instantie vind ik vroeg opstaan maar niets. Maar na een douche en een ontbijt is het toch eigenlijk wel fijn. Het is lekker vroeg, genoeg tijd om er een goede productieve dag van te maken. Zo’n weekje lanterfanten is toch ook niet alles. Het gaat aan me knagen dat ik eigenlijk helemaal niets uitvoer. Vakantie is eigenlijk ook helemaal niets voor mij. Een beetje liggen bakken op een strand zeker. Ik wil reizen, dingen zien en meemaken.  

Ik zal het dan ook maar bekennen. Zoals ik eerder schreef wil ik manager worden van een professionele zwemploeg of in ieder geval een managementfunctie in de zwemwereld. Om eerlijk te zijn denk ik niet dat dat gaat werken in Nederland. Tuurlijk zijn er successen geboekt door verschillende profploegen in Nederland en niet de minste prestaties. Maar of dit structureel zal aanblijven is nog maar de vraag. Begrijp me niet verkeerd, ik gun het ze van harte. Het klimaat in Nederland ontbreekt ervoor. Het buitenland lijkt me een heel grote uitdaging en daar lijken de kansen voor een serieus commercieel zwemteam veel groter.  

Maar hee, wie ben ik? Ik heb nul ervaring op gebied van management en geen idee hoe je zo’n swimteam moet runnen. Daarom heb ik me ook voorgenomen om eerst wat ervaring op te doen in een normale baan buiten de zwemwereld. Wellicht dat ik daar wat handige contacten aan over houd. Als zwemmer zat ik wel eens na te denken wie ik als sponsor van m’n team zou moeten aantrekken of welke naam ik het zou moeten geven. Verder dan McDonalds-Team (I’m swimming it!) en het FEBO-Team (Het lekkerste zwemteam!) kwam ik niet… 

Ja, de reden waarom ik vroeg op moest was vanwege m’n bijbaantje. Dit bijbaantje is niet een alledaags bijbaantje. Ik ben namelijk een drager bij een studentenuitvaartbureau (wat raar dat Word dat woord niet kent…). Het is ook lastig om mensen uit te leggen wat ik precies doe (ja, kisten dragen), maar mensen nemen je niet serieus. Of dan leg je het uit en dan snappen ze niet waarom ik zo’n bijbaantje neem. Klinkt wat cru misschien. Maar als je in die branche werkt, dan ga je daar heel anders mee om. Je werkt met studenten en dat is sowieso altijd lachen. Neemt niet weg dat we onze taak serieus en correct uitvoeren. Een uitvaart duurt in totaal ongeveer 3 ½ uur, waarvan je een uur echt serieus bezig bent. Je moet juist een beetje relativeren en humor werkt erg goed. De dood, het overkomt iedereen, let maar op. Youp van ’t Hek heeft er wel eens iets over gezegd. “Dan lees je die rouwberichten in de krant: ‘geheel onverwacht overleden onze allerliefste opa.’ Dan heb je het toch een leven lang niet begrepen.” Hij heeft helemaal gelijk. Maar toch kan ik me voorstellen dat het een schok voor vrienden en familie. De zwemwereld is laatst nog opgeschrikt door het overlijden van Benny Dersigni. De reacties op het online condeleance register waren hartverwarmend. Er zijn dan eigenlijk geen woorden voor. Weet ook niet precies wat ik er over moet zeggen. Ik heb Benny natuurlijk wel verteld over m’n plannen om een professioneel swimteam te starten. Ik had het contract voor ‘m als hoofdtrainer al klaar liggen. Zo’n beetje als enige was ‘ie er enthousiast over.

Verder heb ik vandaag toch nog even gezwommen tijdens een vrij zwemuurtje. Het voelde best zwaar door dat dauwtrappen van gisteren. Zwemmen in je eentje is toch ook maar niets. In een team is het veel gaver. Vrijdagmiddagtrainingen zijn sowieso altijd relaxed. Ik weet nog wel dat er bij VZC V’daal altijd zo’n lekkere melige sfeer hing, geweldig! Over melig gesproken: Zitten twee penquins op een ijsschots. Zegt die ene penquin tegen die andere penquin: ”He schuif eens op!” Zegt die andere penquin: ”Houd je bek man penquins kunnen helemaal niet praten.”

  

Donderdag 25 mei Mijn Hemelvaartsdag! Heerlijk zo’n vrije dag. Wacht ‘s, ik heb de hele week al vrij. Geen bijzondere dag dus. Wat wel bijzonder is, is dat de zwemtraining niet door gaat vandaag. En vrijdag ook al niet. Het moet niet veel gekker worden. Ik vind eigenlijk dat op hemelvaartsdag alleen Christenen vrij mogen hebben. Negen van de tien mensen hebben geen idee wat ze nou op hemelvaartsdag vieren. Ik krijg het vermoeden dat sommige kleine kinderen denken dat het die dag normaal is om naar de Ikea te gaan. Ik hoor die kinderen al redeneren:”Jezus ging op hemelvaartsdag ook naar de Ikea, da’s heel normaal hoor.”  Niet normaal dus! Voor de geïnteresseerde lezers: op Hemelvaartsdag (de naam zegt het al) vieren christenen de hemelvaart van Jezus, veertig dagen na zijn opstanding uit het graf. Het ritueel van dauwtrappen op hemelvaartsdag zou een magische en genezende werking hebben. Als trouw katholiek ben ik vandaag dan ook niet gaan zwemmen, maar gaan hardlopen (ook een soort van dauwtrappen). Gezellig met een huisgenoot hebben we zo’n negen kilometer dauw weggetrapt. Meestal lopen we door het Leypark in Tilburg, waar een paar maanden geleden nog het EK veldlopen plaats vond. Van enige genezing of magie hebben we helaas niets kunnen merken.  “Chijl is vocht uit de spijsbrij”, zo legde iemand mij laatst uit. “Da’s geil”, zei ik. Hoe ik hier nou op kom, weet ik ook even niet hoor. Misschien toch stiekem wat magie ingeademd in het park. Vandaag is m’n swimlog wat korter dan normaal. Over een paar minuten begint Hans Teeuwen namelijk. Geweldige cabaretier! En ik moet morgen vroeg op om te werken. Dit keer niet voor het marktonderzoekbureau, maar een ander baantje. Een nogal lugubere bijbaan. Meer hierover morgen!

 

 

 

 

Woensdag 24 mei Altijd als ik ’s ochtends wakker word ben ik benieuwd wat voor een weer het is. Deze week is het dus vaak een teleurstelling wanneer ik m’n gordijn met een ruk open gooi. Niets aan te doen dacht ik, toen de grote druppels onwetend neersloegen op m’n raam. Ondanks de regen had ik een goed gevoel qua productiviteit. Er dienen namelijk nog twee opdrachten te worden ingeleverd voor m’n diploma. Met frisse moed dacht ik vandaag een beginnetje te gaan maken. “Yeehaa”, dacht ik toen ik achter m’n computer ging zitten om aan m’n opdrachten te gaan werken. Terwijl m’n computer opstartte ging de telefoon. Het was het marktonderzoekbureau waar ik zo nu en dan wat werk voor uitvoer als bijbaantje. Of ik vanmiddag iets te doen had. “Nou eigenlijk ben ik bezig met…” “Guido, luister we zitten met een probleem. Er moeten voor het einde van de middag vier winkels worden bezocht voor een prijspeiling van zonnehemels.” “Ja maar...” “Owjah, het is in Eindhoven en het zijn maar korte bezoeken.”“Owkeej, zorg maar dat ik een goede vergoeding krijg dan.”                “Geweldig, succes ermee he?!”Stiekem kwam het niet eens zo heel slecht uit. Ik kan het geld goed gebruiken. Op naar Eindhoven dus. Om de zwemtraining van 18:00 op tijd te kunnen halen nam ik meteen m’n zwemspullen mee.  Altijd lachen die prijspeilingen. Je noteert wat prijzen van zonnehemels en je bent weer klaar. Snel verdient dus! De timing was ook perfect, ik was ruim op tijd voor de zwemtraining. Op m’n gemak kon ik naar het zwembad.  Amai, heb ik even zin om te trainen. Hopelijk is het een beetje een training waar je kunt doorzwemmen. Ik werd op m’n wenken bediend. Heerlijk setje van 10 x 100m. Starttijd van 1 minuut 40 seconden. Prima! De bedoeling was om het setje af te werken op een percentage van 70% van je maximale hartslag. Omdat ik een zodanig goed gevoel had, zwom ik eigenlijk wat harder dan de bedoeling was. Gewoon omdat het lekker draaide en alles goed vol hield. Het opvallende is dat medezwemmers meteen met je meegaan. Typisch Nederlands trekje, denk ik dan. Je mag vooral niet harder of beter dan het gemiddelde. “Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg”, is dan zo’n uitspraak. Gadverdamme, Gadverdamme en nog eens Gadverdamme. Waarom niet? Waarom altijd normaal, gemiddeld of weet ik veel? Waar ik normaal m’n frustratie kwijt kan in de training, moet ik het vandaag even kwijt in m’n swimlog. Mijn excuses daarvoor!;) Nou ja, het is niet anders vandaag. Nederlanders zijn wat dat betreft wel een apart volkje. Ayaan Hirsi Magan kan hier aardig over mee praten. Ook een voorbeeld van iemand die toevallig met haar hoofd boven het veld stak. Nederland kan daar gewoon niet mee omgaan. In Amerika is dat toch wel anders. Toen ik daar zwom was er een totaal andere manier van met elkaar omgaan. Voor de wedstrijd werden letterlijk de handen geschud met de concurrentie. Stond je klaar voor de wedstrijd achter het startblok dan kreeg je nog een keer een hand en succeswensen van je directe tegenstanders. Met andere woorden succes werd je daar gegund. Ik wist niet wat ik meemaakte. Ik heb zo’n vermoeden dat Inge de Bruijn hetzelfde mee heeft gemaakt. Na haar successen tijdens de OS van Sydney in 2000 en van Athene in 2004 kreeg ze veel meer waardering en erkenning voor haar successen in Amerika, dan in Nederland. Treurig maar waar. Hee maar goed, ik wil ook niet al te negatief overkomen. Nederland heeft gelukkig ook haar goede eigenschappen. Zo heeft Nederland bijvoorbeeld een wereldspits in de gelederen, waarmee we makkelijk de WK-finale in Duitsland kunnen halen. Beetje jammer, dat’ie z’n kunsten in Jong Oranje mag vertonen deze zomer.  Man, wat een dag! Ik heb nog één laatste vraag voor u: Wist u dat rookworst zonder R ook worst is? 

 

Dinsdag 23 mei Vandaag was een, naar mijn definitie, heerlijke dag. Nu de druk er een beetje af is (qua studie) kan ik een beetje uitslapen. Om vervolgens rond een uurtje of 11:00 bij m’n huisgenoten aan de ontbijtbar aan te schuiven. Erg prettig om dan de krant even open te slaan en nog even door te gaan op discussie van gisteren over spaghetti op het plafond. We zijn er nog steeds niet helemaal uit wie het nou kan gaan opruimen. We hebben het op een akkoordje gegooid: mocht het van de winter er nog niet zijn afgevallen, dan moet de huisjongste alles opruimen.  

Zeker een Huis van Jan Steen waar hij in woont, hoor ik u denken. Maar niets is minder maar. Ik durf te stellen dat ons studentenhuis één van schoonste van Nederland is. We hebben dan ook een poetsrooster. Elke huisbewoner (zes mannen) dient één keer in de twee weken schoon te maken. Maak je niet schoon (of niet schoon genoeg) dan komt er een boete van €5,- op je naam te staan. Van de boetepot wordt dan weer bier gehaald. Ik moet toegeven dat ik niet zo vaak schoon maak. Maar mijn redenering is dan ook dat hoe minder je schoon maakt, hoe meer geld voor een krat bier. 

Consternatie alom toen een huisgenoot in het Brabants Dagblad las dat de Candy weer open gaat. Iedereen schok op en was meteen wakker. De Candy is namelijk het oudste sekshuis in Tilburg, maar het ging een aantal maanden geleden failliet. De Candy voorziet ons namelijk al jaren van ondeugende video’s en tegenwoordig voornamelijk dvd’tjes. Elke huisbewoner die bij ons komt wonen, dient als ontgroening even bij de Candy langs te gaan en een dvd’tje te kopen. Het grappige is de meeste huisbewoners de eerste de beste dvd pakken om vervolgens weer snel en onopvallend weg te gaan. Een traditie waardoor zich een aantal bedenkelijke dvd’tjes in onze collectie bevinden.  

Verdorie, het is al weer 14:00. Telefoon! Of ik vanavond zin heb om te roeien met zeven dames. Domme vraag natuurlijk. Ow jah, dat heb ik nog niet verteld. Ik ben ook lid van een studenten roeivereniging in Tilburg, Vidar. Het is een studentenvereniging waar je op recreanten niveau kunt roeien, maar ook echt serieus wedstrijdroeien. ‘

De raakvlakken tussen zwemmen en roeien zijn er in overvloed. Niet voor niets dat Marcel Wouda en Tamar Henneken een uitstapje hebben gemaakt in de roeiwereld. Voor beide sporten geldt dat je zo snel mogelijk door het water wilt gaan. Kracht en uithoudingsvermogen spelen daarbij een belangrijke rol. Maar de sleutel ligt uiteindelijk toch bij techniek. Een roeihaal is snel aangeleerd, echter het perfect uitvoeren van deze haal samen met je roeigenootjes is andere koek.  

Aan de andere kant verschillen de culturen tussen beide sporten enorm. Zwemmen is een sport voor iedereen. Roeien daarentegen is een echte studentensport, wat meteen de cultuur bepaald. Ook al bestaat het beeld van een student vaak uit bier drinken en tof doen, in de studentenroeiwereld is dat toch anders. Serieuze studentenwedstrijdroeiers trainen minimaal 7 x per week, waarbij wordt verwacht dat ze ook nog goede prestaties leveren op studiegebied. Geen kattenpis dus.  

“Altijd dat sporten, we zien je nooit meer”, zegt m’n moeder wanneer ik gezellig langs kom om de was te droppen. Stiekem heeft m’n moeder gelijk, maar ik vind sporten heerlijk. Het is echt een uitlaatklep van agressie, frustraties, verdriet, of wat dan ook. Een dag niet gesport is een dag niet geleefd.  

Later als ik een baan heb hoop ik nog steeds de tijd te hebben om te kunnen sporten. Dat is ook het mooie van zwemmen, je verleert het nooit. De techniek en keerpunten pak je zo weer op. Ik vraag me af hoe Joost Kuijlaars op zijn (met alle respect!) leeftijd nog steeds verschillende jonkies wegzwemt. Is dat techniek, ervaring of talent? Ik hoop het later ook te kunnen. Ach, hij zal wel geen baan hebben, denk ik jaloers.

 

 

 

( Maandag 22 mei) Toen Rob Bartol mij vroeg of ik een swim/weblog bij wilde houden, dacht ik meteen: Och Rob je weet niet waar je aan begint. Ik mag namelijk zelf bepalen waar ik over schrijf en ik heb al zo’n turbulent leven. Ik zal het netjes proberen te houden. Dus, zorg dat je deze week tenminste 1 x per dag even de site checkt (en natuurlijk de weken en maanden erna natuurlijk ook!).

 

Raar maar waar, mijn weekend stond in het teken van de Noord-Brabantse Kampioenschappen Zwemmen. De wedstrijd werd gezwommen in Eindhoven in het gloednieuwe zwem’stadion’. Bij het betreden van het ‘stadion’ kroop er op m’n gezicht een heel grote glimlach. Wat een ongelooflijke, haast on-Nederlands, mooie bak met water staat hier zeg! Ik stond toch echt wel even om me heen te kijken. Een grote pluim voor de initiatiefnemers van dit bad!

 

Bewonderenswaardig was de wedstrijd, die was namelijk van een hoog niveau. Veel Noord-Brabantse records en een goede sfeer. Hoe kan het ook anders in zo’n zwemtempel. Over mijn persoonlijke resultaten kan ik kort zijn. Het ging niet super. Na kort overleg hebben het er maar op gehouden dat de taper toch niet helemaal heeft gewerkt. Volgende keer beter!

-

Rondom de zondag heerst bij mij altijd een vreemd gevoel. Je wordt ’s ochtends wakker en meestal doe je de hele dag niets. ’s Avonds denk je: zal ik nog wat gaan doen? Heel de dag niets gedaan dus, maar ja, je bent student of je bent het niet. Afgelopen zondag was toch andere koek. Gisteren (maandag) moest ik namelijk m’n scriptie inleveren. Zo’n 40 pagina’s tellend rapportje waarin je je stagebedrijf een advies tracht te geven, maar wat hoogst waarschijnlijk gezellig tussen de andere scripties in de lade beland.

 

En ik studeer sport management (officieel: Sport, Economie en Communicatie) in Tilburg aan de Fontys Hogescholen. Deze studie ben ik begonnen omdat ik van jongs af aan manager van een commerciële zwemploeg wilde worden of in ieder geval een managementfunctie in de zwemwereld. Daarmee heb ik eigenlijk een behoorlijke misstap begaan. Ik had achteraf beter de master vriendjespoliticologie kunnen gaan studeren. Daar schijn je tegenwoordig toch heel ver mee te komen. Misschien wel een ideetje voor na m’n bachelor diploma.

 

 

Stel je niet aan man, zult u wel denken. Misschien heeft u ook wel gelijk. Goed, wat heb ik maandag gedaan? ’s Ochtends natuurlijk m’n scriptie ingeleverd. Heerlijk gevoel kan ik u vertellen. En ja, zoals het een echte student betaamd ga je de rest van de dag koffie drinken met huisgenoten en discussiëren over wie nou eens een keer die spaghetti van het plafond haalt. Om 17:00 keken m’n huisgenoten mij raar aan toen ik zei dat ik m’n zwemspullen ging pakken. Ze snappen maar niet waarom ik anderhalf uur lang in zo’n plas lig te woelen. Ik moet zeggen dat ik zwemmen echt leuk vind. Goed om even alle stress eruit te zwemmen. TRB-RES is trouwens een gezellige club om bij te zwemmen. Ik lag met wat melige zwemmers in de baan: “Heb je het al gehoord? Pieter van den Hoogenband is gestopt met zwemmen. Marcel Wouda.” Altijd lachen die Noord-Brabantse humor

 
Laatst aangepast ( maandag, 29 mei 2006 12:06 )
 

Your are currently browsing this site with Internet Explorer 6 (IE6).

Your current web browser must be updated to version 7 of Internet Explorer (IE7) to take advantage of all of template's capabilities.

Why should I upgrade to Internet Explorer 7? Microsoft has redesigned Internet Explorer from the ground up, with better security, new capabilities, and a whole new interface. Many changes resulted from the feedback of millions of users who tested prerelease versions of the new browser. The most compelling reason to upgrade is the improved security. The Internet of today is not the Internet of five years ago. There are dangers that simply didn't exist back in 2001, when Internet Explorer 6 was released to the world. Internet Explorer 7 makes surfing the web fundamentally safer by offering greater protection against viruses, spyware, and other online risks.

Get free downloads for Internet Explorer 7, including recommended updates as they become available. To download Internet Explorer 7 in the language of your choice, please visit the Internet Explorer 7 worldwide page.